19/9/08

Πλατείες του ιστορικού κέντρου της πόλης

Πλατεία Συντάγματος
Πρόκειται για τη βασική πλατεία της πόλης καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας της. Στους χρόνους της επανάστασης ονομαζόταν Πλατεία Πλατάνου. Η πλατεία απέκτησε τις σημερινές της διαστάσεις με σχέδια των Βαλλιάνου και Βούλγαρη το 1832, οπότε και διαμορφώθηκε και η οδός Βασιλέως Κωνσταντίνου- ο Μεγάλος Δρόμος - που καταλήγει στον άξονα της πλατείας απέναντι από το Αρσενάλε. Μετονομάστηκε σε Πλατεία Συντάγματος με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου κατά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843.
Στους νεώτερους χρόνους η πλατεία διαμορφώθηκε σε νεοκλασσική πλατεία με δρόμους περιμετρικά. Στη δεκαετία του '70 απέκτησε τη σημερινή της μορφή, που την τοποθετεί πολύ κοντά στα μεσαιωνικά πρότυπα. Η πλατεία περιβάλλεται από σημαντικά μνημεία, όπως το ενετικό Μουσείο(Αρσενάλε), το Βουλευτικό και το παλιό Τζαμί της Α' Τουρκοκρατίας.
Πλατεία Σταϊκοπούλου
Διαμορφώθηκε κατά την περίοδο 1865-1920 και είναι αφιερωμένη στον εκπορθητή του Παλαμηδίου Στάϊκο Σταϊκόπουλο, ο ανδριάντας του οποίου βρίσκεται στην πλατεία και έχει φιλοτεχνηθεί από τον γλύπτη Νικόλα το 1966. Στο άκρο της πλατείας βρέθηκαν και τα ίχνη της Πύλης της Ξηράς, από όπου ξεκινούσε και ο βασικός δρόμος της Α΄Ενετοκρατίας, η σημερινή οδός Παπανικολάου.
Πλατεία Δικαστηρίου ή Πλατεία Νικηταρά
Πρόκειται για τον χώρο προ του Δικαστικού μεγάρου. Στο νότιο άκρο της πλατείας βρίσκεται το μνημείο του Νικηταρά του Τουρκοφάγου (Νικήτα Σταματελόπουλου), που διετέλεσε αρχηγός της πολιορκίας του Ναυπλίου (1821-22). Ο χώρος διαμορφώθηκε σε πλατεία επί δημαρχίας Κ. Κόκκινου (1929-34).
Πλατεία Αγ. Γεωργίου
Πρόκειται για μία από τις παλαιότερες πλατείες του Ναυπλίου, σύγχρονη με την ομώνυμη εκκλησία (Α' ενετική κυριαρχία). Καθαρά μεσαιωνικού χαρακτήρα πλατεία, έχει τραπεζοειδές σχήμα και περιβάλλεται απο τις τρεις πλευρες από κτίρια ενώ από την τέταρτη πλευρά ορίζεται από έναν σημαντικό δρόμο της πόλης, την οδό Πλαπόυτα. Συγκεντρώνει γύρω της ορισμένα πολύ παλιά και αξιόλογα κτίρια και λειτουργεί ως προαύλιος χώρος της ομώνυμης εκκλησίας, η οποία προβάλλει διαγώνια στην πλατεία και καθορίζει απόλυτα την φυσιογνωμία της.
Πλατεία Πέντε Αδελφών
Πρόκειται για το χώρο που βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνία της Ακροναυπλίας.
Στην περίοδο της Α' ενετοκρατίας οχυρώθηκε για πρώτη φορά με ισχυρό προμαχώνα, που ενισχύθηκε κατά την Β' ενετοκρατία με πέντε μεγάλα, όμοια πυροβόλα, απ' όπου πήρε και το όνομα "Προμαχώνας των Πέντε Αδελφών". Επί Καποδίστρια κτίστηκαν σε αυτή τη θέση οι εθνικοί φούρνοι και επισκευάστηκε ο προϋπάρχων στρατώνας. Τα κτίρια αυτά καταστράφηκαν από βομβαρδισμό κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και αργότερα κατεδαφίστηκαν. Τα πέντε πυροβόλα διατηρούνται.
Πλατεία Μπουμπουλίνας
Μικρή πλατεία που διαμορφώθηκε στην άκρη οικοδομικού τετραγώνου με πρόσωπο στην οδό Μπουμπουλίνας. Εδώ βρίσκεται η προτομή της Μπουμπουλίνας, που με τα πλοία της βοήθησε τον αποκλεισμό του Ναυπλίου, τον Απρίλιο του 1821.
Πλατεία Τριών Ναυάρχων
Είναι η πλατεία που βρίσκεται στην είσοδο του ιστορικού κέντρου και διαμορφώθηκε στη σημερινή της μορφή μετά την απελευθέρωση της πόλης. Έχει τα χαρακτηριστικά μιας καθαρά νεοκλασσικής πλατείας και η δυτική της πλευρά οριζόταν μέχρι το 1929 από το κατεδαφισμένο σήμερα παλατάκι του Όθωνα. Η πλατεία πήρε το όνομά της το 1854 από τους τρεις Ναυάρχους- Κόδριγκτων (Αγγλία), Δεριγνύ (Γαλλία) και Έϋδεν (Ρωσία)- που νίκησαν τον Ιμπραήμ στη ναυμαχία του Ναυαρίνου. Στο κέντρο της πλατείας τοποθετήθηκε το 1951 ηρώο αφιερωμένο στον Δημ. Υψηλάντη, κατασκευασμένο το 1843 στη Βιέννη, που είχε τοποθετηθεί αρχικά στην Πλατεία Πλατάνου. Σήμερα η πλατεία περιβάλλεται από σημαντικά ιστορικά και δημόσια κτίρια.
Πλατεία Σπηλιάδου
Είναι η πλατεία που προκύπτει από την διαπλάτυνση του τελευταίου τμήματος της οδού Σπηλιάδου. Σχεδιάστηκε στα μετεπαναστατικά σχέδια της πόλης ως "βουλεβάρτο".
Πλατεία Αγ. Σπυρίδωνα
Ιστορική πλατεία μικρής κλίμακας, που ανήκει στην πρώτη φάση ανάπτυξης της πόλης. Βρίσκεται στη συνάντηση δύο κάθετων δρόμων που οδηγούσαν από την Πύλη της Ξηράς στην Πόλη και από την Πύλη του Γυαλού στην είσοδο της Ακροναυπλίας. Είναι μία από τις λίγες πλατείες στον ελληνικό χώρο που δημιουργείται στο πίσω μέρος του ναού. Στο κέντρο της είναι σήμερα τοποθετημένη η προτομή του Άγγελου Τερζάκη
Πλατεία Αγ. Αναστασίου
Η πλατεία με το προσκυνητάρι του Αγίου. Εδώ, σύμφωνα με την παράδοση, μαρτύρησε ο Άγιος Αναστάσιος. Στον ίδιο χώρο υπάρχει η ιστορική ελιά, κάτω από την οποία δίδασκε συχνά ο Ηλίας Μηνιάτης (1708-1714).
Πλατεία Παλιού Κυβερνείου
Τον χώρο καταλάμβανε άλλοτε το Ανάκτορο (Παλατάκι) του Καποδίστρια. Το κτίριο ήταν κτισμένο μεταξύ των οδών Β. Κωνσταντίνου (Μεγάλου Δρόμου) και Αμαλίας και κεντρικά είχε στοά που επέτρεπε τη σύνδεση με την οδό Δημητριάδου. Χρησιμοποιήθηκε σαν ανάκτορο του Όθωνα. Από το 1834 χρησιμοποιήθηκε σαν Νομαρχία. Κάηκε το 1929 και ο χώρος μετετράπη σε πλατεία.
Πλατεία Φιλελλήνων
Προέκυψε με τις τελευταίες σχετικά προσχώσεις που έγιναν για την διαμόρφωση του σημερινού λιμανιού, αποτελεί μαζί με την παραλιακή οδό Μπουμπουλίνας έναν από τους βασικούς ελεύθερους χώρους της πόλης. Ενοποιείται οπτικά με την πλατεία Αγίου Νικολάου. Στην πλατεία έχει τοποθετηθεί το ομώνυμο Μνημείο Φιλελλήνων που ανεγέρθηκε το 1903, με φροντίδα του εφέτη Νικόλαου Κωτσάκη.
Πλατεία Αγ. Νικολάου
Δημιουργήθηκε κατά τα χρόνια του αγώνα, μπροστά από τον ομώνυμο ναό που κτίστηκε από τους Ενετούς το 1713.
Πλατεία Καποδίστρια
Η πλατεία διαμορφώθηκε μετά την κατεδάφιση των τειχών του προμαχώνα Β΄ του Δικαστικού Μεγάρου το 1924-1934. Ο ανδριάντας του Κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια, έργο του γλύπτη Μ. Τόμπρου, τοποθετήθηκε το 1933. Η απόφαση του να στηθεί στο Ναύπλιο ανδριάντας του Κυβερνήτη είχε ληφθεί με το ΙΖ' ψήφισμα της "εν Αθήναις Εθνικής Συνελεύσεως" της 3ης Σεπτεμβρίου 1843.
Πλατεία Πολιτικού Νοσοκομείου
Χώρος όπου το 1394 κτίστηκε το "Νοσοκομείο των πτωχών" με κληροδότημα του Νέριου Acciaindi. Το νοσοκομείο λειτουργούσε συνέχεια μέχρι την Β' Τουρκοκρατία, επισκευάστηκε επί Καποδίστρια και συνέχισε να λειτουργεί. Το 1836 μετονομάστηκε από "δημοτικόν νοσοκομείο" σε "πολιτικόν", για να διακρίνεται από το εντός της Ακροναυπλίας "στρατιωτικό νοσοκομείο". Το κτίριο λειτούργησε μέχρι τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, οπότε και βομβαρδίστηκε και κατεδαφίστηκε. Ο ελεύθερος χώρος που προέκυψε από την κατεδάφισή του μετετράπη σε ομώνυμη πλατεία.