19/9/08

Μπούρτζι

Το σύμβολο της πόλης, το μικρό φρούριο πάνω στο νησάκι των Αγίων Θεοδώρων.
Κτίστηκε από τους Ενετούς το 1471 (κατά άλλους το 1473). Η πρώτη του ονομασία ήταν Castello dello Soglio, χτίστηκε από τον Ιταλό μηχανικό Gabello και οχυρώθηκε για πρώτη φορά κατά την πρώτη Ενετοκρατία. Αποτελείται από ένα ψηλό οκταγωνικό πύργο (κατασκευάστηκε κατά τη Β' Ενετοκρατία 1686-1715 ενώ προστέθηκαν και οχυρώσεις που κάλυψαν όλη την έκτασή του), που πλαισιώνεται από χαμηλούς ημικυκλικούς πύργους για τα κανόνια στα ανατολικά και στα δυτικά του. Μια κινητή αλυσίδα έφραζε την είσοδο του όρμου και το Porto Cadena (Catena) – το Λιμάνι της Αλυσίδας – μετατρεπόταν σε ασφαλές αγκυροβόλιο.
Το Μπούρτζι έπαψε να χρησιμοποιείται ως φρούριο το 1865 και ,από τότε, μετατράπηκε σε τόπο διαμονής των δημίων των θανατοποινιτών του Παλαμηδίου.
Μπούρτζι στα τουρκικοαραβικά, σημαίνει νησί-φρούριο, ενώ παλαιότερα το νησάκι είχε το όνομα των Αγίων Θεοδώρων. Απέχει γύρω στα 300 μέτρα από τον λιμενοβραχίονα. Υπήρξε το κέντρο της άμυνας των Ελλήνων στην επιδρομή του Ιμπραήμ. Φρούραρχος της νησίδας διορίστηκε ο Δημήτρης Σαχτούρης, στις 11 Ιουνίου 1825. Στη δεκαετία του 1930 άλλαξε χρήση και έγινε κέντρο του Οργανισμού Τουρισμού και το 1935 μετατράπηκε σε ξενοδοχείο. Στη δεκαετία 1960-1970 λειτούργησε σαν ξενοδοχείο πολυτελείας.
Μετά την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς θα αποτελέσει τον τόπο φιλοξενίας της ελληνικής κυβέρνησης.
Το φρούριό του ακολουθεί το σχήμα του νησιού. Ο φυσικός βράχος χρησιμεύει ως υποδομή, η εξωτερική επιφάνεια της οποίας εξομαλύνθηκε με επιχώσεις και κάλυψη με σχιστόλιθο. Το φρούριο αποτελείται από έναν κεντρικό πύργο (donjon), και δύο μπαταρίες εκατέρωθέν του, μία προς την πλευρά της ξηράς και μία προς την θάλασσα. Την ίδια περίοδο διαμορφώθηκε υποθαλάσσια το ίδιο το λιμάνι. Κηρύχθηκε ως μνημείο με το ΦΕΚ 28Α/1922.
Σήμερα ο υπαίθριος χώρος του χρησιμοποιείται για πολιτιστικές εκδηλώσεις, ενώ ένα τμήμα του χρησιμεύει συχνά και ως συνεδριακός χώρος.